Sarah Grundmann
Pragnienie dłuższego życia jest w dzisiejszym społeczeństwie wszechobecne. W badaniach z zakresu biogerontologii od dawna poszukuje się sposobu na prowadzenie dłuższego, zdrowego życia. Czy jednak, biorąc pod uwagę jakość opieki nad osobami starszymi, ma to naprawdę sens? Już dziś zmiany demograficzne sprawiają, że osoby starsze coraz rzadziej są opiekowane w domu, a coraz częściej w domach opieki. Fakt ten utrudnia osobom starszym zachowanie godności w relacjach z innymi oraz godności wewnętrznej w procesie starzenia się. Jaki wpływ na tę tendencję miałoby sztuczne przedłużanie życia? Czy należy je uznać za szansę, czy też za zagrożenie dla godnego starzenia się?
