Yüksek İşlevli Tükenmişlik Protokolü

İyi görünüyorsun. Sorun da bu. Bütün hedefleri tutturuyorsun. Gece on birde mesajlara cevap veriyor ve sabah sekiz toplantısına yine yetişiyorsun. Ailen her şeyi idare eden kişinin sen olduğunu söylüyor. Ve son bir yılın bir yerinde, adını koyabileceğin hiçbir olay olmadan, içeride her şey sustu. Hüzünlü değil. Dramatik değil. Düz. Otoparkta ağlıyor, dikiz aynasında yüzünü düzeltiyorsun ve iyi haberin neden karşılık vermediğini kimseye açıklayamıyorsun. Bu, yüksek işlevli tükenmişlik - neredeyse kimsenin adını koymadığı sürüm, çünkü dışarıdan hiçbir yanı çöküşe benzemiyor. Bu kitap duramayanlar için bir iyileşme protokolü. Bir salı öğleden sonrasında, her şeyi doğru yapan ve hiçbir şey hissetmeyen bir danışmanla başlıyor ve oradan konuşma dilinde ilerliyor: bedenin aylardır gönderdiği beş sessiz işaret; sana var olma hakkını dört saniyelik porsiyonlarla kazandırmayı öğreten övgü tuzağı; dört farklı cevap isteyen dört tür yorgunluk; ve arabada giderken aklında tutabildiğin iki fazlı bir protokol. Dışarıdan hayatı yolunda görünen dört sıradan insanla tanışacaksın: Pune’da takvimi dolu ve çekmecesinde katlanmış bir kâğıt duran bir vergi danışmanı; yedi yıl üst üste hedefini tutturup en son ne zaman bir şey istediğini hatırlamayan bir satış müdürü; bir gün artık yapmayana kadar bütün cumartesileri kapatan bir yoğun bakım hemşiresi; ve dört kamyonu ve ekranı aşağı çeviremediği bir telefonu olan bir nakliye firması sahibi. Çalışma kâğıdı yok, grafik yok, gösterge paneli yok, alışkanlık takip uygulaması yok. Doldurulacak bir şey yok ve bakılacak bir şey yok. Her teknik, bir insanın sıradan bir haftanın içinde yaptığı bir şey olarak görünüyor; böylece onu duyabiliyor ve trafikte hatırlayabiliyorsun. Kulak için ve ödev yapacak kapasitesi kalmamış insanlar için yazıldı. Mükemmeliyetçilerin neden sessizce tükendiğini, işlerinin yarısını yapanın neden dokunulmaz göründüğünü anlatıyor; değer görmekle kullanılmak arasındaki farkı; bütün hikâyeyi vermeden bir yöneticiye ne söyleneceğini; hayır her zaman ihanet gibi geldiyse nasıl hayır deneceğini; dinlenmenin neden artık işe yaramadığını ve dört tür yorgunluğun gerçekte neye ihtiyacı olduğunu; uyuşma karakter gibi görünmeye başladığında duyguların nasıl geri alınacağını; bütün yılı yakmadan kötü bir haftanın nasıl okunacağını ve bir nüksün gerçekte ne kadara mal olduğunu. Son bölümde, bir defterden bir sayfa koparıp üzerine tek bir kelime yazdığın günden beri kaçındığın sorunun cevabı olacak. Mükemmeliyetçiler, yüksek performanslı insanlar ve hep iyi görünenler için.